افزایش تعداد آمریکایی‌هایِ خواستار تغییر تابعیت

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ گاردین روایت خود را با داستان شهروند آمریکایی به نام «مارگو» آغاز کرد و نوشت، هنگامی که او اوایل سال جاری (میلادی) برای انصراف از شهروندی آمریکایی خود اقدام کرد، نتوانست این کار را در انگلیس که اکنون ۳۰ سال است در آن اقامت دارد، انجام دهد. فهرست انتظار برای انصراف از شهروندی آمریکایی در کنسولگری لندن، بیش از ۱۴ ماه است. داستان مشابهی در سیدنی و اکثر شهر‌های بزرگ کانادا وجود دارد. در بسیاری از شهر‌های اروپایی لیست انتظار اتباع آمریکایی خواستار تغییر تابعیت خود اکنون ۶ ماهه است؛ بنابراین مارگو در صدد بر آمد در کنسولگری بلژیک لابی کند. در این مکان یکی از دیوار‌ها با تصویری از بندر بوستون، جایی که او متولد شده بود، پوشیده شده بود. دیوار دیگر سه پرتره داشت: دونالد ترامپ، جی دی ونس (معاون ترامپ) و مارکو روبیو (وزیرخارجه آمریکا).

مارگو برای لحظه‌ای، احساس کرد که در یک فساد گرفتار شده است: هر آنچه که در مورد ملتش دوست داشت؛ هر آنچه که از آن متنفر بود به ذهنش آمد. سپس وارد شد، سوگند یاد کرد که کاملا آگاه است چه تصمیمی گرفته، مجبور به این کار نشده است و به منظور فرار مالیاتی، از شهروندی خود صرف نظر نمی‌کند.

به نوشته گاردین، در دهه ۲۰۰۰، تعداد شهروندان آمریکایی که از تابعیت خود صرف نظر می‌کردند، سالانه صد‌ها نفر بود؛ از سال ۲۰۱۴، این تعداد به هزاران نفر رسیده است. انتظار می‌رود امسال تعداد بیشتری اقدام کنند، زیرا هزینه‌های دولت آمریکا، پس از یک مبارزه حقوقی طولانی مدت گروهی، از ۲۳۵۰ دلار به ۴۵۰ دلار کاهش یافته است.

گاردین نوشت، (صرف نظر از بحث هزینه) سوال این است که اصلا چرا باید فردی تابعیت خود را عوض کند؟ سالهاست که به شوخی گفته می‌شود آمریکایی‌ها در خارج از کشورشان وانمود می‌کنند که کانادایی هستند چرا که خجالت می‌کشند که بگویند به کشوری تعلق دارند که متکبر و یا حامی سیاست‌های تبعیض آمیز است. اما تحولات اخیر در آمریکا، فضای آن، اختلافات داخلی و سیاست خارجی آن موضوع متفاوتی است.

افزایش تعداد آمریکایی‌هایِ خواستار تغییر تابعیت خود/ «نمی خواهم بخشی از حکومت خودکامه باشم

«مری» دیگر شهروند آمریکایی ۷۳ ساله، که در سال ۱۹۸۷ به کانادا مهاجرت کرد و در سال ۲۰۰۶ دو تابعیتی شد در ابتدای این تصمیم مهاجرتی خود قصد نداشت شهروندی خود را عوض کند.

او اکنون می‌گوید، نقطه عطف تصمیمش شب انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ بودکه ترامپ پیروز شد.

گاردین افزود: «جوزف» شهروند دیگر آمریکایی ۳۶ ساله که در نروژ زندگی می‌کند اکنون به صراحت می‌گوید: «نمی خواهد شهروند یک حکومت دیکتاتوری و خودکامه باشم: حس می‌کنم که بسیاری از مردم فکر می‌کنند که نظام آمریکا در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا محک می‌خورد، اما من فکر می‌کنم اشتباه می‌کنند. ما باید ببینیم اصلا دولت کنونی به دنبال واگذاری دموکراتیک انتخابات در انتخابات میان دوره‌ای نوامبر (آبان) امسال خواهد بود یا نه. من قویا تردید دارم که آنها قدرت را واگذار کنند.

الکساندر مارینو رئیس بزرگترین موسسه حقوقی ترک تابعیت در جهان، مودیز، در بحث مسائل داخلی، یکی از محرک‌های اصلی انصراف از تابعیت را سیاست‌های مالیاتی آمریکا دانست. ایالات متحده تنها کشور جهان، به جز اریتره، است که مالیات بر شهروندی وضع می‌کند.

گاردین افزود: «جوزف» با یک دوراهی روبروست: اگر شهروند آمریکا باقی بماند، شغلش در خطر قرار می‌گیرد. او از هر کاری که دولت آمریکا انجام می‌دهد، متنفر است. جوزف سابقه خدمت در ارتش آمریکا را دارد. او می‌گوید در افغانستان معتقد بود که «اگرچه ممکن است همیشه کار درست را انجام ندهیم، اما دستکم نیت‌های درستی داشتیم.» او در مورد ایران یا گرینلند اینطور فکر نمی‌کنم.