زلزله ۶.۹ ریشتری در شیلی

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، بر اساس گزارش مرکز تحقیقات علوم زمین آلمان (GFZ) و مرکز ملی لرزه‌نگاری دانشگاه شیلی، این زلزله ساعت ۱۷:۵۲ بعد از ظهر به وقت محلی روی داد و مرکز آن در ۱۲ کیلومتری جنوب شهر کالاما بود.

 تاکنون مقامات هیچ تلفاتی گزارش نداده‌اند.

شیلی در منطقه‌ای موسوم به «حلقه آتش» قرار دارد. این منطقه تحت تاثیر فعالیت‌های شدید زمین است که اقیانوس آرام را احاطه کرده و شیلی در آن واقع شده است.

«حلقه آتش» حاوی ۷۵ درصد آتشفشان‌های فعال جهان است که ۹۰ درصد همه زمین لرزه‌ها در سراسر جهان در این منطقه رو  می‌دهد.

از سال ۱۵۷۰، شیلی تقریباً صد زلزله بزرگ را تجربه کرده است که تقریباً ۳۰ مورد از آنها بیش از ۸ ریشتر قدرت داشته‌اند. داده‌های وزارت مدیریت بحران و بلایای طبیعی این کشور نشان می‌دهد که به طور متوسط، هر دهه یک زلزله عظیم با بزرگی ۸ ریشتر یا بیشتر شیلی را لرزانده است.

برخی از مهمترین زلزله‌های تاریخ شیلی شامل زلزله والدیویا در سال ۱۹۶۰ که با قدرت سرسام‌آور ۹.۵ ریشتر، بزرگترین زلزله ثبت شده در تاریخ محسوب می‌شود.

این زلزله بزرگ باعث ایجاد سونامی ویرانگری با امواجی تا ارتفاع ۱۰ متر (۳۳ فوت) شد و بخش زیادی از زیرساخت‌های ساحلی جنوب شیلی را از بین برد. در حالی که آمار دقیق تلفات نامشخص است، برآورد‌های رسمی تعداد کشته‌شدگان را بیش از ۲۰۰۰ نفر اعلام می‌کند.

آخرین فاجعه بزرگ شیلی که به طور گسترده با نام ۲۷ درجه فارنهایت شناخته می‌شود، در ساعات اولیه ۲۷ فوریه ۲۰۱۰ روی داد. این زلزله با بزرگی ۸.۸ ریشتر، دومین زلزله قوی در تاریخ این کشور است. مرکز زلزله در ساحل منطقه مائوله واقع شده بود و جمعیت را در طول شب غافلگیر کرد.

کمتر از یک ساعت پس از لرزش اولیه، سونامی مخربی ساحل را در هم کوبید و مناطق مائوله و بیوبیو را به شدت تحت تأثیر قرار داد. در حالی که سونامی تا پرو، اکوادور، کلمبیا و کاستاریکا رسید، اما هیچ خسارت عمده‌ای در خارج از شیلی ایجاد نکرد. این فاجعه جان بیش از ۵۰۰ نفر را گرفت و تقریباً ۵۰ نفر مفقود شدند.

مرگبارترین زلزله در تاریخ شیلی در تاریخ ۲۴ ژانویه ۱۹۳۹ رخ داد. زلزله ۸.۳ ریشتری از والپارایزو تا تموکو احساس شد. این رویداد که به دلیل نابودی تقریباً کامل شهر، زلزله چیلان لقب گرفته است، بیش از نیمی از ساختمان‌های چیلان را ویران کرد.

بلافاصله پس از آن، زیرساخت‌های حیاتی فرو ریخت، خدمات برق، تلفن و تلگراف قطع شد، حمل و نقل متوقف شد و ایستگاه راه‌آهن محلی کاملاً با خاک یکسان شد. خرابی‌ها منجر به کمبود شدید غذا و آب شد. این فاجعه با آمار رسمی ۲۴ هزار کشته، بدترین حادثه طبیعی شیلی محسوب می‌شود.